Gingen we weer eens terug in de tijd. Ben ik mn carrière lang geleden in de bloemen en planten begonnen. Uit de tijd dat ik nog lang haar had en een jonge blonde god was, zal ik maar zeggen. We deden nog wel eens een bloemenrit naar Schotland, verleden jaar nog samen met mn meisje. Ging het nu een heel andere kant op. Richting Zwitserland moest het dit keer. Niet dat ik zelf in Zwitserland zou lossen, maar toch. Maandag middag werd ik verwacht in Oegstgeest om daar een koeloplegger aan te koppelen. Dus zo gezegd zo gedaan. Vandaar uit kreeg ik de opdrachten mee. Eerst geladen op de veiling van Rijnsburg, het was even zoeken er is daar veel verandert sinds t laatste bezoek. Daarna weer even terug naar Oegstgeest om een koelwand te plaatsen. Dit is een wand om warm en koel te scheiden, want niet alle bloemen moeten gekoeld worden. Het werd me even rustig uitgelegt hoe dat werkt. Ondanks dat er toch een beetje druk achter staat ivm de versheid van de bloemen. Hier zie je dat stressen niet altijd nodig is. Gewoon goed organiseren is eigenlijk al de helft tijd winst. Van daar ging het naar de veiling van Aalsmeer op het oude gedeelte. Dat is bijna nog het zelfde als toen ik nog bloemen en planten reed. Dus dat was makkelijk zoeken. Was dus allemaal eenvoudig. Hier een paar paletten en (bij de concurrent van mn zwager,ook zo'n planten boer) nog een paar deense karren. Van Aalsmeer ging het richting Germanie, waar nog eens een tiental karren op vervoer stonden te wachten. Zo, en toen was ie vol en kon de ‘long way down' beginnen. Inmiddels had ik al contact had gehad met een duitse fahrer die terhoogte van Neu Breisach mn trailer over zou nemen. Hij gaat dan lossen in Zwitserland en brengt hem weer geladen terug, deze rit. Via de 61 langs de Moesel en terhoogte van Ludwigsburg de 65 op richting Landau en Karlsruhe. Bij Kandel even door de deutsche walden naar Lautenburg gereden. Altijd weer spannend door het ‘grote enge bos', Lekkere bundesstrasse en lekker donker. Als je het wald uit komt rijd je zo ‘la pays francaise' in. Fijn gevoel joh, als francofiel, maar das dus van korte duur. Al vrij snel gaat het via de sluizen over de rijn Duitsland weer in. Daar kom je weer op de 5 uit, die helemaal overhoop ligt, met baustelle's en het nodige ongemak wat dat met zich mee brengt. Geduldig en lijdzaam meng ik me tussen de brummi's. De een kan nog harder als de ander, en met 1 kilometer snelheids verschil gaan we dan in halen,in een baustelle. Altijd spannend. Rond half vijf kon het landingsgestel weer uitgedraaid worden, en een tevreden collega verdween in de donkere nacht richting Suisse. En ikke richting dromeland, errug fijn. Rond het middag uur werd het toch alweer redelijk warm in mn slaapkamertje en nog voor de wekker zat ikop de rand van mn bedje. Naast mijn cabine bromde een koelmotor er gezellig op los. Was het die van mijn eigen trailer, die geladen alweer klaar stond. Nog een weinig suf

van alle belevenissen in dromeland, ging het richting douche en fruhstuck, nou ja fruh? Na al dat gedoe met water heb je honger en ikke bestel dus ruhrei mit schinken. Kommen ze an met een bord!! Het leek wel een dieplader vol! Zit je toch weer met de vraag, krijg ik dat op? Nou, ik heb m'n best gedaan. En... jawel holle bolle gijs zat vol, tot aan het randje. Toen de trailer weer aangekoppeld, geladen met Zwitserse chocolade. De andere morgen dat,op de terug weg, weer gelost in Duitsland. Op naar de volgende rit. Deze weer gedeeltelijk geladen in Rijnsburg en en afgeladen in Oegstgeest, en weer ging het richting deutsche freund om te koppelen. Dit keer iets vroeger aangekomen en was hij dus weer iets vroeger terug, maar leeg. Ik mocht gaan laden net boven Moulhouse. Best gelopen, kon ik mn franse tongval weer even testen. Nou, dat beviel prima. Het was soja melk en het was te lossen in Tilburg. Dit keer, omdat iktoch al in la douce france was ben ik via Luxemburg gereden. Even wezen tanken in Rodange, toch wel lekker goedkoop daar. Gelijk even een beetje franse kost tot mij genomen,lekkerrrr hoorr! Wie had het over lijnen? Toen mezelf maar gemengd in de lange sliert caravans. Even gezellig tussen het stelletje amateurs. Als idioten rossen ze op huis aan, het leven van vrouw en kinders is niet zo belangrijk geloof ik. Tussen al die slingerende apparaten kom je dan op de ring van Brussel. Daar was een gedeelte van de weg afgesloten. En ja, das ff dringen, trekken, draaien en de goede baan kiezen. Tussen Brussel en Antwerpen kwam de bende weer voorbij racen, Joh! Heb ik die vrachtwagen al niet meer gezien?! Het was allang weer donker, toen ik de sleutel weer omdraaide en moe maar tevreden in mn bedje kroop. Dacht ik? De volgende morgen werd ik wakker, stond ik nog naast mn bed! Vergeten te gaan liggen, zeker!! Maar goed, de melk keurig op tijd afgeleverd, zo ben ikdan ook wel weer. Mocht ik richting huis komen en kwam er weer een einde aan een leuke werkweek. Was echt weer eens wat anders. Voor herhaling vatbaar.