Inmiddels weer thuis. Een vakantie met ups en downs. Begon de vakantie met een vrijgezellig- feest compleet met speedboat tocht over de maas. Zo'n ruig apparaat waar de mariniers ende reddingsmaatschappijen mee varen.Op de terugweg werd het allemaal een beetje te spectaculair en schepte het bootje vol! Rare gewaarwording ineens lag t bootje stil en door het vele water( ik zat tot m'n middel in het water) was m'n digitale spiegelreflexcamera aan een tochtje onder water begonnen. We zijn nog in gevecht over eventueele vergoeding. Vind de reactie van Dolphin adventures een beetje raar. Zou er geen tweede keer meer mee varen, maar goed ook dat overleven we wel weer. Leukere dingen stonden nog op de planning. Na het weekend zijn we vertrokken naar Eguisheim en echt helemaal toppie daar. Het weer zou de eerste dagen nog niet helemaal super zijn, maar dat viel alles mee. De dinsdag werd het al heerlijk weer en was het genieten. Lekker luieren op de veranda en lekker eten, ff geen dieet, en fietsen in de omgeving. Berg op viel nog niet helemaal mee. Maar ach, we hebben vakantie. Net als altijd komt er weer een einde aan en ging het weer huiswaarts, waar er nog een bruiloft op de agenda stond. Al vroeg stond ik weer op de stoep bij het ouderlijk huis van de bruidegom om wat foto's te maken van de bruidegom en de bolide waarmee hij zijn bruid naar het gemeentehuis zou rijden. Nog even mee geweest om de reactie van de bruid en zoon( 1 1/2 jaar) te registreren, mooi om te zien weer. Begeleid door haar collega's van de brandweer kwamen ze aan bij het stadhuis, een hele hapening. S'avonds nog eensuper feestje gehad en toen konden we ons opmaken voor nog een weekje thuis. Beetje sporten, dagje weg geweest en er moest in en om het huis nog wat gebeuren. En dat was dus vandaag,na de koffie maar eens de deur van de schuur geopend en rustig staan kijken. Jawel,hier moest wel iets gaan gebeuren.Eenheleboel rommel kon er wel weg en kon het gesjauw beginnen. Na enige tijd begon er wat lucht in te komen en werd besloten de werkbank maar te slopen en af te voeren. Tijdens die werkzaamhedenwerd ik aangevallen door de slee van onze kinderen. Vroeger, toen er nog sneeuw lag hadden ze er zich leuk mee vermaakt. En ja, zo'n apparaat bewaar je dan voor het nageslacht. Tijdens het wrikken aan de werkbank besloot de vergeten slee dus in beweging te komen! Er heel sneaky met een redelijk gangetje richting mijn bruine bolletje te suizen. Het gevolg, een niet hier te herhalen woord keuze, mijnerzijds. En een geschrokken gezicht van m'n meisje. Een gapend gat was gecreeerd met het nodige bloedverlies!! Een bezoek aan de dokter was nodig om de lekkage te stoppen. Met alcohol( niet de lekkere versie) werd de wond gereinigt en met wonderlijm werden de schedelhelften weer aan elkaar vast geplakt. En ja, dan ben je uit gewerkt en dus moet de schuur maar tot volgend jaar wachten ;-) Inmiddels bereiken mij berichten vanuit de keuken dat er zo lang niet gewacht kan worden!!! Jammer hoor, dacht da'k er van af was. Voorlopig lig ik in 'zorgwekkende' toestand op de bank waar ik voordurend word voorzien van een stroom rood vocht om weer aan te sterken. Nee nee geen rode wijn!!! Gewoon aardbeiensap. En met dat alles kan je toch niet zeggen dat we een saaie vakantie hebben gehad. Er zal nog lang over gesproken worden, over de camera die onder water verdween, ik denk iedere vijf jaar als er weer feest is(hint). Over de slee, als het nageslacht,misschien, bij opa en oma komen logeren als t winter is. En iedere dag, als ik in de spiegel kijk en dat gigantische litteken zie ;-)