Na de teleurstelling van de thee bij Liesbeth zijn we dus richting Blair Atholl gegaan. Na aankomst nog even lekker in het zonnetje voor de camper gezeten. Was een grote camping maar ook weer heel netjes en schoon sanitair. De staanplaatsen zijn hier in schotland dus allemaal van gravel. Erg fijn, vooral als t regent, en ja dat doet t nog wel eens hier. Van Blair Castle zijn we dan richting Edinburgh getogen. Maar hebben eerst nog even een Hydro-electro centrale bekeken. Hier was ook een zogenaamde zalmtrap te bewonderen. We hebben ze wel zien springen, hoor. Maar of mijn afdrukvinger was niet snel genoeg of m'n toestel kon het allemaal niet volgen, ik persoonlijk hou het op t laatste, maar geen foto's van de jumping salmon,dus. Er stond ook nog iemand in het water allemaal rare bewegingen te maken. Wij dachten nog die gaat verdrinken! Roep ie in eens; hilfe hilfe!! Ja, zeg ik tegen Cobie,had beter engels geleerd op school in plaats van Duits. Maar geen paniek hij was aan het vliegvissen. Toen nog even door Pitlochry gewandeld, leuk stadje om door te kuieren. Inmiddels was het,jawel!, weer eens gaan regenen. Je moet nou eenmaal water hebben voor zo'n centrale, niet waar. De rest van de reis, behalve dan in de supermarkt, bleef het regenen. Rond half vier zijn we hier in Prestonpans aangespoeld. Wat een water,het bleef maar komen. Op de camping alles ff rap geregeld en toen de 220 stekker er in,kachel aan en de gordijnen dicht. Zo jammer van dat weer.

Vanmorgen was het dan ook een verrassing dat de zon scheen! Dus uit bedje geklauterd, je springt niet zomaar 1 ½ meter naar beneden, en op naar de warme douche! Helemaal fris en voorzien van een zwoel eau de toilette aan de ontbijttafel aangeschoven. Wat gaan we doen vandaag? Naar Edinburgh,dus. Hier voor hebben we de bus genomen. Zo'n 500 mtr van de camping is een busstop. En zie daar,er kwam een dubbeldekker voor rijden. Dus eerst nog even netjes betaald aan de driver en toe al vechten en met de ellebogen werkend de trap op. Wie het eerst boven was, daar ging het ff om. Even wilde Cobie nog aan m'n haar trekken, maar ze kon geen houvast krijgen. Dus ikke was als eerste boven en mocht op het belletje drukken als we eruit moesten. Na een half uur en ongeveer 26 keer vragen of ik al mocht drukken,kwamen we in het centrum aan. Op St Endrew's sqaure rolde we de bus uit. Daar staat een monument van Melville boven op een pilaar. Wie? Milville, ja ook geen idee wie t is?! Maar aan het eind van de straat staat Scott Monument en dat is een heel belangrijke man geweest voor schotland. Daar kom je op Princes street dat langs een park midden in de stad loopt. Vandaar uit zijn richting de Royal mile gelopen. Allemaal goed te doen, ligt allemaal lekker dicht bij elkaar. Aan het eind van de Royal mile ligt Endinburgh Castle, waar ze al bezig zijn met de opbouw van de tribunes voor de Tattoo. Beetje jammer want het is allemaal een beetje rommelig. Je kan er over de hoofden lopen, zo druk. Dus dat bezoek doen we later. Toen maar eens wat gaan eten en drinken. Waarvoor? Nou als je aan de Whisky experience wil beginnen, moet wel wat gegeten hebben. Dus wij ons gemeld bij de Whisky experience. Daar word je in een soort van whiskyvat door het distillatie proces gevoerd. Met een soort mobiel kan je in je eigen taal het verhaal volgen. Uiteindelijk kom je in een filmzaal terecht. Daar word nog van alles uit gelegd over de regionen van de whisky. Grof weg verdeeld in vier regio's. Ieder met haar eigen typische geuren en smaken. Maar iedere distilleerderij is uniek op zichzelf. Ook werd er verteld over single malt en de blendings. Hier ook kregen we de kans om een whisky te proeven. Ik koos voor een Islay whisky, die word op turf gestookt en dat proef je dus echt. Cobie koos voor Speyside Whisky, veel zachter van smaak. Maar ze lust helemaal geen whisky!! Jahoeee!! Zeg maar nee,dan krijg je er twee!!! Best gelopen, zo had ik dus al rap twee glazen achter de kiezen. Daarna kwamen we in een soort schat kamer, hier staan 3385 verschillende flessen qua merk en blend en leeftijd. Ooooh! Watertanden!!!

Vette vlekken op het raam,van met m'n neus tegen de vitrine duwen. Hier werden we even alleen gelaten,om het op je in te laten werken, zullen we maar zeggen. Vandaar uit kwamen we in de bar terecht, hier heb je een vitrine met allemaal verschillende type flessen. Daar staat dus ook Nessy in de vorm van een flessie, grappig hoor. Eenmaal buiten weer op de Royal mile stond een entertainer z'n kunsten te vertonen. Of het nou door de whisky kwam, of dat hij echt zo goed was. Het was in ieder geval te gek om te zien. Hij slikte een zwaard van 60 centimeter en liet iemand op een soort spijkerbedje op z'n borst staan. Het was echt gaaf om te zien. Inmiddels zijn we weer terug op de camping en het regent weer. En zitten we moe maar voldaan na te genieten van deze dag.