Inmiddels een klein maandje verder begint het allemaal wat duidelijker te worden. Het was even schrikken natuurlijk. Ik wist wel dat er iets moest gaan gebeuren. Je loopt lang genoeg mee om dat aan te zien komen. Maar op deze schaal was wel heel heftig. Ik was zo'n elf jaar geleden de eerste chauffeur op de loonlijst van MLD, en heb de stijgende lijn dus heel bewust mee gemaakt. Het groter worden bracht ook grotere zorgen met zich mee. En dan gaat het nu ineens economisch veel minder. Besloten werd om een behoorlijk deel van het bedrijf op te ruimen. Met als gevolg dat er ontslagen moesten vallen.In een gesprek werd me verteld dat het de bedoeling was om mij toch te sparen. Inmiddels zijn er al de nodige collega's vertrokken,gelukkig voor hen allemaal naar een nieuwe werkgever. Wat me ontzettend mee valt, had er een hard hoofd in. Ook al omdat datin deze tijd niet echt mee valt, maar ook door de inzet van de werkgevers hebben ze gelukkig bijna allemaal een plek gevonden.Voor mij verandert er niet veel. Ik zal na m'n vakantie in een andere truck rond gaan rijden, maar das nie erg, ik heb mn werk nog. En we gaan er gemotiveerd weer tegen aan. Met zes man sterk, net als elf jaar geleden. Met nog drieen halve week arbeid gaan we richting de vakantie.We hadden het plan in nederland te gaan fietsen, maar we hebben toch besloten om, met fietsen mee, toch het ons zo geliefde frankrijk op te zoeken. Dit keer in deAlsace tussen Colmar en Moulhouse. Daar hebben we en vlakke etappes en berg etappes in de buurt. Goed in de voorbereiding naar... We gaan10 dagen lekker geniet en ons in het zweet werken.