Dat ging beter! Met zorg een nieuwe route uitgedokterd voor m'n vriendinnetje en weg waren we. Zo min mogelijk heuvels als het kan,komt goed. Via de wijnvelden ging het richting Munster. Nee, niet in germanie, dit Munster ligt hier in de Elzas, aan de andere kant van de berg. Je mot er alleen even om heen rijden. Soms was t wel even zoeken want de fietspaden,jawel hebben ze hier ook, zijn niet zoals bij ons aangegeven. Dus soms ff in de ho-houders en kijken waar we zaten. Munster ligt zo'n 24 kilometer hier vandaan en is dus een leuk dag ritje. Op een paar kleine heuveltjes na, en die zijn goed te doen, flits je half door het bos en langs een spoorbaan naar het leuke stadje. Het wemelt er van de ooievaars, maar dat mag de pret niet drukken. Er werd mij verzekerd dat ik me daar geen zorgen meer over hoeft te maken. Rond het middaguur streken we neer op het terras van een restaurant. Met een kleine salade en een spaghetti boulognaise (fietsersvoer) werden dan ook met smaak naar binnen gewerkt. Met nog een bakje koffie toe (jammer van het toetje)waren de nodige calorietjes weer voorhanden om de barre terug reis te aan vaarden. Laten we nou verkeerd rijden joh!! Helemaal aan de verkeerde kant van de spoorbaan terecht gekomen. Maar geen paniek, het zou wel weer goed komen. Komen we langs een heel weiland met ooievaars!! Ikke met m'n fiets door het hoge gras getijgerd. Hoor ik moeders zeggen doet toch normaal joh! Ja ja, zekerheid voor alles. Gelukkig werden we niet echt opgemerkt, dus de gang kwam er weer in. En de spoorbaan weer aan de goede kant!! Daardoor waren we de meeste hobbels, heuvels mag je ze eigenlijk niet noemen, voorbij gereden. Zo zie je maar weer elk nadeel heeft z'n voordeel. En zo stonden we dus weer in rap tempo op de Camping. Zo met het pinksterweekend voor de deur waren er toch meer van die Ollanders op pad gegaan. Al dan niet met sleurhut. En over de laatste categorie wil ik t toch even met jullie hebben. Zo rond een uur of vier kon het gebeuren dat een twijfelgeval van futter of pensionada neer streek op het aanpalende emplacement. Gezeten op onze riante veranda van ons overigens gehuurde chalet, kijk daar doen we niet moeilijk over, maar daar plaats genomen te hebben konden wij het ons veroorloven om een communicatie probleem gade te slaan waar Hans Anders geen hoorapparaat voor kan leveren. In een woord geweldig wat er zich ontvouwd. Nou zijn de rijvaardigheden van sommige sleurhutcoureurs toch veelal niet van dien aard dat je daar opnamen of verslagen voor het eigen nageslacht over gaat maken. Zo ook deze. Met 2 combinaties vertrokken vanuit het vaderland voor een vakantie tussen de ooievaars. Zo kansloos. Maar goed men mag zich op geheel eigenwijze te goed doen aan een wel verdiende vakantie, toch. Aangekomen op het emplacement voor onze chalet ging moeders van de eerste combinatie aanwijzingen staan geven en dat terwijl vaders zich achter het stuur aan de andere kant van de combi met gesloten ramen terug begon te communiceren Nou de nasa doet dat nog sneller en efficiënter kan ik je verzekeren. Gebaren van; wat mot ik dan?! Oer kaput?! Ben je blind?! Ik heb er stiekem nog een paar bij geleerd,joh. Maar goed, zij, wilde dat de combi nog enkele centimeters verder naar links hebben. Iets wat hij, dus niet voor elkaar kreeg. Vooruit gaat prima, maar achteruit rijden op een paar van die veredelde theelepeltjes, dat word hem niet. Windstil op de camping en toch komen er na verloop van tijd stofwolken voorbij. Verschrikt kijk ik naast me en denk dat de emoties bij m'n partner teveel geworden zijn? Maar nee, met wapperende neusvleugels en bloeddoorlopen ogen van de pret heeft ze zich achter de margriet verschanst. Zelf heb ik ook moeite om de boel droog te houden. Na het besluit dat de combi maar niet meer verplaatst moest worden was het tijd voor het volgende ritueel. Het tot stand brengen van een verbinding met het elektrische netwerk van de camping. Diverse kabels werden tevoorschijn getoverd en in de daarvoor bestemde stekkerdozen gestoken. En jawel, geen stroom. Nou ligt dat altijd aan de camping en niet aan het zo verheerlijkte woonmobiel. Dus stekker van de buren eruit en die van hun er in, en nee hoor. Het lag dus toch aan het eigen materiaal. Ander snoertje dan maar, dat alle terwijl moeders voordurend de schakelaar heen en weer staat te halen. Het geen tot een geheel onverwachte kracht term van de partner lijdt die lang na rolt over de camping. Tot hun schrik staan er toch wel heel veel Ollanders op de camping. Eerst maar weer eens een nieuwe fles wijn geopend op de veranda, alvorens ons voor het volgende onderdeel te instaleren. Nou dat bleek, in verband met het niet verliezen van de binding met het ons zo geliefde vaderland en hollandse televisie. Het geen signalen opstraalt voor de landgenoten in het verre buitenland. De voet van de schotel werd tevoorschijn gehaald en aan de slag! Past niet!! Das vreemd? Maar het bleek bij nader inziens de voet van de droogmolen te zijn. Dus die maar eerst op gezet. Eindelijk werd het tijd voor de satellietschotel! Ja, je wordt toch wat nieuwsgierig hoe dat allemaal in z'n werk gaat. Wij hadden zulke moderne communicatie middelen niet tijdens onze vakantie expedities. Het geheel werd gepositioneerd en er werd constant gecommuniceerd met die mevrouw voor het televisiescherm. Maar wat er ook gebeurt, geen beeld of een beeld vol schaduwen van de belendende percelen. Godzijdank wordt zo'n schotel met een riante haspel met kabel geleverd en weldra stond de schotel dus 4 emplacementen verder. Maar, nog steeds geen beeld. De coureur van de 2^e combinatie, die wijselijk iets verder een plaats had 'gevonden' werd er bij gehaald. De schotel verplaatst naar zijn emplacement en de kabel bij de buren voor de caravan heen geleid. Ja, je zal toch maar wat missen! Maar helaas nog steeds geen beeld. Ze laten de boel de boel en nemen eindelijk een glaasje wijn. Verdient of niet. Wij hadden inmiddels fles 3 leeg. Je zou nog een drankprobleem ontwikkelen door je campingburen.

De volgende dag na het ontbijt ging de precisie afstelling verder. Klosje hier eronder een paar graden naar links euh nee!!! Naar rechts!! Door de afstand tussen de schotel en de caravan, ruw geschat zo'n 20 mtr had handige Harrie,van combie 1zullen we maar zeggen, zich in het gezichtsveld van handige Harrie 2 en het gehoor gebied van mevrouw 1 geplaatst. En was voortdurend bezig met duimpje up en duimpje down om tot zijn geluk, staande in de brandende zon, rond het middag uur eindelijk duidelijk beeld te hebben. Eindelijk, konden wij tenminste weer naar de super U voor een doos wijn.