Nou,dat kan van alles zijn. Sta je bijvoorbeeld te lossen. Word je gebeld,staat er een collega vervoerder met een probleem. Een lading gevaarlijke stoffen was niet voorzien en de chauffeur in kwestie had geen ADR-certificaat. Dus omgekoppeld met die chauffeur, maar die had een breek-chassis bij zich. Een chassis wat gesplitst kan worden in twee 20ft delen. Hij had alleen het achterste deel bij hem. Dus na wat uitleg op pad om het andere deel op te halen. Eerst het achterste deel afkoppelen en het voorste deel aangekoppeld op de fabriek. Alle papieren even controleren ivm de gevaarlijke stoffen. En ja,dan,van twee ff een maken. (zie foto's) Al zeg ik het zelf; het viel niet tegen,voor een 'amateur' ha ha. Toen op pad naar de Maasvlakte waar de containers ingeleverd werden. Zo krijgt de dag soms een spannende wending. Nu de vakantie- periode erop zit word het in het werk met de tautliner ook weer wat drukker. Ook dat varieerd aardig. Soms pendel je wat heen en weer. Dan weer krijg je een lading voor een wat verdere bestemming, dat maakt het wel weer leuker. Bijvoorbeeld even tien paletten laden in Rotterdam. Nou dat was al een verhaal apart. Ordernummer niet bekend,bellen met de opdrachtgever. Uiteindelijk een franse madam aan de telefoon en dan toch, aan het eind van het hele verhaal,laden met het zelfde ordernummer!! Hoe gek word je dan! Maar toen waren we er nog niet,de klant zat met smart op z'n spullen te wachten. Als je dan om 16u uit Rotterdam vertrekt,gaat dat niet helemaal vanzelf. Lange rijen naar het zuiden,het is een zinnetje uit een liedje, maar via diverse files kom je toch langzaam in de buurt van je bestemming. In het franse binnenland zijn de wegen nou niet echt 'toppie'verlicht en als je dat nog een 'deviation' een omleiding tegen komt word het echt spannend. Hi hi. Kom je eindelijk in dat dorp,is erkermis in het dorp. Op een rotonde staat Jean-darm je vriendelijk toe te lachen. 'Ca va pas,he!' Dat gaat dus niet,zo jammer he. En nou?! Het varken,euh sorry,de politiewagen werd gestart en daar gingen we door de polder,kruip door sluip door, en na tien minuten komen we op de fabriek aan. Nog geen 500mtr aan de andere kant van de kermis. Best gelopen! En dan schiet de week al weer aardig op. Maar, het fenijn zit m in de staart. Vrijdag 10.30 laden, waar? In Arnhem en voor? Nou gewoon, aansluitend lossen Paris. Dat valt dan weleens rauw op je dak, maar goed, het is werk. We gaan ervoor. Vrijdag eerstgelost voor in het ruhrgebied en toen gaan laden. Dat ging echt super,want om kwart voor twaalf draaide ik de snelweg op richting Paris. Een goeie zes uur rijden. Niet verkeerd even vier en half uur volrijden en dan,pauze. Kan ik gelijk even eten. Na het eten is het rond Mons en voor de franse grens best druk, maar het rijd in ieder geval. Altijd weer even spannend om met je oranje borden op je truck,ivm gevaarlijke stoffen, de grens te passeren, daar staan ze nog weleens te controleren, maar vandaag niets te zien,beter toch? Eenmaal in het franse land rollen we richting autoroute, maar vlak voor ik daar ben gaat 't verkeerd. Franse motorrijders hebben een bepaalde reputatie, beetje roekeloos. Het was met een van hen goed verkeerd gegaan. Alle hulp kwam te laat, en dus was de weg even volledig dicht. Twintig minuten heb ik echt stil gestaan voor alles weer langzaam op gang kwam. Al met al was het half acht voor ik op m'n los adres aankwam. Ik was te laat en ze zaten al te wachten op op de paletten,stress dus. Nou,franse stress,twee uur later ben je leeg. Ha ha, wat een drukte. Ik mocht nog een uurtje rijden en toen werd het toch tijd om m'n 'mandje' op te zoeken. Zaterdagmorgen schuif je dan de gordijnen weer open om lekker op huis aan te gaan en dan word je verrast op een uitzicht(zie foto) en daar doe je t dan weer voor. Lekker relaxed ga je op huis aan. Waar je meisje op je wacht. Weekend!!!