Wie had dat gedacht? Eindelijk weer eens een witte kerst. Op 20 december mocht ik weer vertrekken. S'middags sneeuwde het al lekker en als je dan naar buiten kijkt is het best mooi om te zien. Maar hoe zou het vannacht zijn,vraag je je dan toch af? Omdat ik nogal een dikke rit voor de boeg had,ging Peter Laay met me mee. Met twee chauffeurs kom je nueenmaal verder. We moesten naar Argentan niet zo heel ver van Caen in Normandie. Om 18u was het zover,we gingen op pad. Om op de snelweg te komen moeten we nog een beetje tobben. Glibberen en glijdend komen we op de snelweg. Dat viel niet tegen, maar de snelweg was niet veel beter. De linkerbaan lag helemaal vol en de meeste auto's bleven dus op de rechterbaan rijden maar er zitten er altijd tussen die wel erg voorzichtig zijn. Dus zo af en toe maar eens de middelste baan 'schoongemaakt'. Met dit beeld van de snelweg, vrees je het ergste voor de belgische wegen, nou dat viel alles mee. Er was goed te rijden, de snelheid kwam er een beetje in. Nu waren er nog drie collega's op weg naar Franrijk en die zaten een stukje achter ons. Wij moesten nog even tanken en dat kwam best uit want dan kwamen we ongeveer gelijk uit aan de Franse grens. Daar nog even een kop koffie gedaan en toen met de nodige nieuwsgierigheid het Franse land in. Zoals verwacht waren de snelwegen goed te rijden. Maar omdat we,om de kosten te drukken ivmtolwegen, veel binnendoor over de route national zouden rijdenwaren we benieuwd hoe het er daar uit zou zien. Dat viel alles mee, doordat het nogal hard waaide stoof er wel veel sneeuw over de weg, maar het was goed te doen. Er was weinig verkeer op de weg en de gang kwam er goed in. Als echte nightriders gingen we op en af over de glooiende weg. Ik mocht, omdatwe de zwaarste(qua lading,ja ja

) waren, het pad banen. Toch wel gaaf als je de stoet dan achter je aan ziet komen. Het is een donker gat waar je je in stort. maar als je die weg al jaren neemt ken je ieder hobbeltje en gat in de weg. Een beetje over de bak met elkaar pratend schiet het dan lekker op. Bij Rouen aangekomen scheiden onze wegen. Wij moesten nog een twee en half uur verder. Om kwart voor vijf stonden we bij de eerste klant voor de deur tijd voor een schoonheids slaapje. Om half zeven konden we lossen, het terrein was en grote gladde vlakte en met een beetje moeite stonden we toch voor een deur. Na het lossen moesten we naar Lissieux om daar weer terug te laden. Het was inmiddels een beetje gaan regenen en een 20 minuten op pad ging het fout. Op een stuk nieuw asfalt was het als een spiegel. Her en der stonden auto's achterste voren en lagen er verschillende in de greppel. Het was te gevaarlijk om verder te gaan. Twee uur hebben we stil gestaan. Nadat de strooiwagen voorbij was begon het weer langzaam te rijden. Te laat om voor de middag te laden kwamen we in Lissieux aan. Na het eten zaten de vier grote kisten er rap in. Gelijk de zwaarste op de op de aangedreven as laten zetten voor het geval dat we nog meer gladheid zouden krijgen. In Le Havre moesten we nog een douane document maken. Dat verliep lekker vlot en om half vijf draaide we de parking van het Centre routier op. Tijd om een tukkie te doen na 22 en een half uur, maar eerst toch maar even de franse keuken geproefd, zwaar maar errug lekker klusje. De volgende morgen om kwart voor drie draaide we de contactsleutel weer om om de 460 paarden en twee ezels weer aan het werkte zetten. Tot boven Rouen ging het goed toen begon het weer te sneeuwen, omdat de weg steeds slechter werd kozen we om dit keer de auto-route te nemen. Beter omdat die beter schoon gehouden word, twee keer hebben we achter de strooiwagen aan gereden wat dan natuurlijk niet zo snel gaat. Vanaf de belgische grens werd het weer beter. Onderweg kwamen we weer twee collaga's tegen die voor de tweede keer naar Rouen gingen. Na gelost te hebben in Heinenoord was het de bedoeling dat ik nog een keer zou laden voor Rouen, maar de vracht was geannuleerd en ik mocht weer even van het container gebeuren proeven. Inmiddels sta ik alweer geladen voor twee adressen Paris en mag op derde kerstdag weer vertrekken voor de laatste loodjes van het jaar. Jullie allemaal fijne dagen en een heel goed en gezond 2010. gr Henry