Wat een rare nacht! Eerst draaide de 'houtzagerij'naast mij over uren, wat een raar gehoor is in een houten trekkershut. Maar gaande weg de nacht werd het daar ook rustig. En toen bij het gloren van de dag,paniek,stress enz. Wat denk je een heuse dopingcontrole!! Naalden,buisjes om t bloed in op te vangen en een potje om in te plassen! De hemocrietwaarde was goed alleen t alcohol percentage was iets te hoog. En ja,toen werd ik wakker. Gelukkig was het allemaal een enge droom geweest. Vanuit de hoek van de 'houtzagerij'kwamen ook weer menselijke geluiden. Dus de dag kon weer beginnen. En wat voor dag, a beautifull day dus. Om 9.10 viel het start schot en storten we ons weer op het glooiende pad door de duinen. We kwamen langs een zendstation van de marine, helemaal in the middle of nowere. Maar wat een mooi weer zonnetje hoog aan de hemel, t kon niet meer stuk. Op ons eerste koffie adres kregen we een teleurstelling te verwerken. We kwamen om vijf voor elf aan en om elf uur ging die toko open, behalve op woensdag dus. Zo jammer! Verder sleurde we ons door de dorre zandvlakte tot we uiteindelijk een tentje vonden. Errug lekker dan zo'n koffie met appelpunt. Na deze stop ging het richting Velsen om daar met de pont over te steken naar Beverwijk. Bij de pont nog maar wat gegeten,want er wachtte ons nog een heuse berg van wel 25mtr!! net na beverwijk. Dus goede voorbereiding is t halve werk, zo dachten wij. Goed de route instructies in de gaten houdend naderde wij de zo gevreesde berg. Na enige tijd maar eens gestopt,hadden we iets gemist?? Nee,het stond er toch echt Kruisberg 25mtr. Ja en dan onstaat er toch verwaring. Berg? Wij hadden niets gezien,vreemd,en we waren er toch al ruim voorbij. 'Zullen we terug rijden?' Nee,laat maar zitten dan. Dan maar niet. We waren vandaag toch al redelijk op de proef gesteld door de wind,dus verder dan maar. Egmond voorbij kregen we toch dan nog de heuvels die we dachten gemist te hebben. Nee,niet die Kruisberg. Maar ze hebben die duinen een 'klein beetje' rommelig weg gelegd. Niet dat je zegt echt vlak en in combinatie met de wind werd het toch nog een nek aan nek gevecht richting Bergen aan zee. Waar we tijdens de finish nogal wat paniek veroorzaakte bij de vele Deutsche leuten die daar massaal waren toe gestroomd. Naar later bleek voor de zee en niet voor ons,dus. Maar helaas door een van die lederhoose kon zelfs de fotofinish geen soelaas bieden. Na een lang gezamenlijk maal hebben we besloten om het maar op een gelijke finish te houden.Vandaag was de etappe 70 kilometer lang. Groetjes Cobie en Henry