Jawel, we leven nog!!

Vandaag dus weer een teken van leven. We waren even van de aardbodem verdwenen Nou, verdwenen?! Vanuit Elburg hebben we nog een rondje veluwe gedaan. Eerst naar Epe en toen via de bossen naar Elspeet om vervolgens naar Putten te rijden. Daar hebben we een officieel staats euh familie bezoek gebracht. Door alle formaliteiten, pascontrole,inentingen enz is het dagelijks bulletin er helaas bij ingeschoten. Het was zo gezellig dat de redacteur er zich niet toe kon zetten om een verslag te produceren. De reis over de veluwe was wisselend, dan droog en dan nat, verlopen. Door dat de geplande aankomst tijd, wat laat in de namiddag lag, hebben we vrijwel iedere koffietent en pannekoekenhuis moeten bezoeken. We konden dan ook geen appelgebak en pannekoeken meer zien. Hopen binnenkort daarvoor in therapie te gaan. Maar goed, na een allerhartelijkst welkom en een drankje zijn we aangeschoven en hebben we de maaltijd gezamelijk genuttigd. En zoals zo vaak vliegt de tijd dan om en moe en voldaan vlijde we ons op de klaar staande bedjes en waren zo op pad in dromeland. Wat er gebeurt is weet ik niet, denk dat de zagerij nieuwe isolatie heeft, wat het was zowaar vrij rustig gedurende de nacht. Heden morgen werd ik dan een keer uitgerust wakker, wat een feest! Na het ontbijt was het dan weer tijd om afscheid te nemen. Reeds om even half negen gingen de beentjes dan al weer aan het malen op de pendalen. Koers werd gezet richting Nijkerk. Via Hoevelaken, waar we even truckersfeer hebben gesnoven in chauffeursrestaurant 'De 2e steeg', naar Amersfoort. Hier hebben we dan ook besloten om richting huis te gaan. Daar mijn zus de verzorging van mijn moeder, die in het ziekenhuis lag, op haar had genomen, en zelf dit weekend op vakantie zal gaan. Voelde wij ons geroepen om die taak op ons te nemen. Onderweg kregen wij het bericht dat moeders inmiddels weer naar huis kwam. Maar nu kunnen wij dan toch nog hand en span diensten verrichten deze week. In Utrecht storten we ons weer in de dagelijke drukte. Dwars door de stad kwamen we via De Meern en Woerden weer in het zicht van de haven. Niet nadat we toch besprenkeld werden door wat hemelvocht. Niet van dien aard dat t regenjackje er aan te pas moest komen, maar toch. Over de jaagpaden langs Nieuwerbrug en Bodegraven ging het richting Gouda en ja dan komt er toch weer een eind aan een heel leuke fietsvakantie. Die goed bevallen is en zeker een vervolg in zuidelijke richting zal krijgen. Voor nu groetjes uit Zevenhuizen.

Etappe Wolvega-Elburg.

De weersverwachting was niet echt optimistisch, maar ja t is een 'verwachting' niet waar. Dus vanmorgen maar eens voorzichtig het gordijn van de suite weggeschoven en......... The sun was shining!! Wat een verrassing, dus onder de douche door en hup naar het ontbijt. Fietsen uit de stalling,tasjes er op en gaan met die banaan. Even over negen zaten we dan op t zadel. Het was echt heerlijk, binnen 5 kilometer gingen de jasjes uit. Steenwijk here we come! Daar ging t even fout en hebben we het industrieterrein even geïnspecteerd, fijn gevoel hoor, dieselluchten en andere industriële luchten opgesnoven. Maar ook de uitgang weer. Vandaar ging het naar Giethoorn. In Giethoorn-noord bij 'De dames van de Jonge' aangelegd, want dat doe je daar met al dat water. Een lekker bakkie met Giethoornse brok, een soort kruidkoek is dat, en waarachtig errug lekker. Elke dag appelpunt gaat ook vervelen, hoor! Na de koffie ging het bruggetje op en bruggetje af. Doordat het niet druk was met toeristen konden we, op enkele bruggetjes na, gewoon in het zadel blijven. Inmiddels pakte zich donkere wolken samen, die vanuit de richting waar we heen moesten, kwamen aan drijven. Tussen Giethoorn en Zwartsluis kwamen er dan echte spetters. Onder een luifel dus t regen jack maar eens aan- getrokken. Toen we klaar waren, was t weer droog. En na 2 kilometer t jack maar weer uit, het was zo benauwd, dat in je jack natter werd als van de regen. Tijdens de lunch, vandaag kibbeling, kwam het even met bakken uit de lucht. Maar het bleef warm, dus na de laatste spetters, op weg naar de pont naar Genemuiden. Met de schipper nog een leuk gesprek gehad over wat de overkant is. Nou blijkt dat de andere kant van het water de overkant te is. Maar als je aan die kant eenmaal staat, hoe noem je dan de kant waar je nu staat. Al met al een erg ingewikkelde zaak. We hebben de discussie gestaakt, anders hadden we nu nog rondjes gevaren. En zijn we richting Genemuiden gevaren. Het restaurant op de boot was gesloten, dus helaas geen koffie. Via de polders ging het naar Kampen, staan we midden in de polder zegt zo'n boerenknaap, ongevraagd, bij het stoplicht linksaf! Ik zie geen stoplicht, dus vraag, wat nou als de brug open staat? Dat wist ie ook niet?! Rare jongens, daar in die polder. Bij Kampen de IJssel overgestoken,met een brug, en daar onder het genot van een drankje het een en ander maar eens rustig zitten verwerken. Vandaar via Kamperveen en Oosterwolde, weer door de polder, naar Elburg op gestoten. En Elburg ingenomen, de lokale buurtsuper geplundert en hebben nu kampement opgeslagen in de achter tuin van een landgoed. In middels is het dus, na aankomst, flink gaan regenen en onweren. We verwachten nu nog maar weinig tegenstand van de 'locals' hier en hopen een rustige nacht tegemoet te gaan. Alhoewel er hier redelijk veel bomen staan, maar er is hoop, we slapen vannacht gescheiden, hebben 2 aparte kamers,JIPPIE!!!! Ajus,das veluws! P.S. Tippie voor focus rijder, is een tuimelstoel iets voor je? Met dank aan de infobron, de heer G. te VL

Van blokhut naar suite.

Nou,nou,ging dat ff tekeer vanmorgen! Nog maar eens verder in de slaapzak gedoken en het wekkertje een uurtje verder gezet. Wat een water kwam er op het dak van onze blok hut! Maar ja, je moet toch een keer op pad,nie waar? Dus eruit dan maar,in het regenjack naar de warme douche gesneld. Een potje koffie gezet en langzaam de spullen ingepakt. En warempel, het werd droog joh! Dus die pootjes over t zadel en gaan. Nou,en dat hebben we gedaan vandaag. Via dijkjes en langs vaarten naar Leeuwarden. En voor de wind ging dat als een sneltrein. Het dreigde telkens wel te gaan regenen, maar het geluk was aan onze kant vandaag. Voor de wind en droog, ging het verder naar Heerenveen. In 'de blauwe keet' hebben we eens even de maagjes gevult en toen werd het wel erg donker. Maar buiten een paar spetters hielden we het weer droog. In Heerenveen ons eens even georienteerd, onder een lekker bakkie koffie. En we kwamen tot het besluit we gaan naar Wolvega. En daar zitten we nu in een....... suite! Je moet je zelf eens verwennen zei Cobie,terwijl ze mijn creditcard door de gleuf trok. En.... hij deed het nog,anders had ik voor het hele zootje nog kunnen afwassen ook,denk. Oat moan. Foto's volgen morgen.

fijn dagje fietsen vandaag.

Nou we hebben onze houten villa achter moeten laten,paste dus net niet in de fietstas! Dus met pijn in het hart vertrokken. Nog even door Harlingen getourd en toen de route maar weer op gepakt. Langs de dijk,tussen de schaapies en....... haast geen wind, We schampte Sexbierum waar we ver vandaan bleven. Je weet maar nooit! Via Tzummarum naar Sint Jacobiparochie, waar het begin is van de jacobsroute. Inderdaad de zelfde als die ik verleden jaar gereden heb. Deze word ook veel gelopen en vind via Leeuwarden en kampen aansluiting op de route via Maastricht. Toch wel weer leuk om die tekens te zien. In Oldebildtdijk weer terug langs de dijk gekomen en bij 'De zwarte haan' een bakkie met broodje gedaan. Trouwens de 'zwarte kip' was er op! Vandaar weer terug de polder in en Oude bildtzijl via Ferwerd naar Hogebeitum. Daar ligt de hoogste terp van friesland. kompleet met kerkje een mooi gezicht om te zien. Vanaf daar was t ff tikken naar Holwerd. Waar we een iets nederigere houten woning betrokken hebben. Onder eten kwam het weer over de route en over de jacobsroute. Na overleg hebben we besloten om die te gaan volgen richting Hasselt bij Zwolle. We hebben allebei een beetje genoeg van dijkjes en schaapjes en wildroosters en wind. Dus laten we groningen voor wat t is. Er zijn inmiddels nog wat dingetjes die thuis de aandacht vragen en om dan op het laatste moment thuis te komen zien we niet zo zitten. Voorlopig dus via Leeuwarden, Akkrum en Heereveen richting Zwolle. Zien we daar wel weer verder. Aot moan.

Ein tag am campingplatz im Friesland

De eerste nacht in ons houten Villa-tje verliep behoudens wat gezaag over en weer vrij rustig. Op weg naar het sanitairgebouw zie ik een vrouw zich vergissen en de heren afdeling in gaan. Dat kan gebeuren, niet waar. Niets aan de hand. Als ik binnen kom zijn twee van de drie deuren voor de wastafels op slot, dus ik neem de derde deur. Als ik m'n spulletjes uitstal hoor ik in de cabine naast me 'verdammt dahr steht nog haar auf ' Wat bij mij toch een verbaasde blik opleverde. Ik bedoel wat moet je er van denken,na wat je vooraf gezien hebt. Gelijk hoor ik die vrouw zeggen:' falshe abteilung ' en hoor twee deuren dichtslaan. Naast mij ontdekt iemand zijn neue rasiermesse,dat verklaart een hoop. Met een glimlach sta ik me te scheren. Wat kan een dag leuk beginnen. Terug op t honk staat het ontbijt klaar en nemen we plaats aan de tafel met zicht op het kampeerveld. Tegen over ons staat een deutsche mobilhome met satellietschotel,waar naast het inmiddels rode hoofd,van het geklauter naar boven, te zien is. Er word gesleuteld en gesteld en met 'mutti' die voor t beeld zit,gecontroleerd of de stand goed is. Met de nodige 'verdammt en scheisses' krijgen wij de indruk dat de verbinding 'mit die heimat' niet helemaal wil lukken. Maar goed je gaat niet de hele dag naar die man zitten kijken,toch?,word ie alleen maar kwaad van. Dus wij lekker op de fiets naar Harlingen, Koffie gedaan op een terrasje en wat rond gewandeld langs de winkeltjes.Leuk stadje dat Harlingen. Zou er hier in Friesland ook verkiezingen zijn? Overal, D66 en CDA en PVDA! Na wat erg opdringerige politici van ons afgeschud te hebben nog even bij supermarche wat inkopen gedaan en weer terug richting camping. Eindelijk weer rust,dachten we! Want de verbinding met de 'heimat' was nog niet geheel tot stand gekomen.Een nog roder hoofd en bovenlichaam,ongetwijfeld van de zon, staat nog steeds aan de schotel te draaien en de communicatie verloopt inmiddels op iets luidere toon. Dat krijg je natuurlijk met slechte verbindingen. Nu om 18u is de rust hersteld,de verbinding nog niet. Morgen gaan we richting Holwerd. Grusse aus Frieland.

De lange oversteek.

Tot Harlingen en nie verder! Daar waren we het wel overeens samen. Al peddelend over de afsluitdijk met aan de einder Friesland in zicht hebben we besloten om het eens rustig aan te doen. Dus in Harlingen een slaapplaats gezocht and let's call it a day. Na het uitgebreide ontbijt in Den Oever. Waren we met nog een fietser op pad gegaan. Eerst mochten we die brug niet eens op!! Slagbomen dicht,rode stoplichten,wat is dit nu. Moesten er een paar van die trekschuiten door. Dus,boompie weer open lichie weer uit en toen kon de tocht beginnen. Inmiddels was er nog een fietser met bepakking bij gekomen. En met z'n vieren gingen we op pad. De man die ook in de B&B geslapen had kwam uit Amsterdam en ging naar vrienden in Leeuwarden. De andere man kwam van Texel en ging naar familie in Surhuisterveen. Hij is wel een echte wereldfietser en heeft al in diverse landen gefietst. Omdat hij leraar is kan hij langer van huis in de zomer, dit jaar staan Ukraine en Moldavie voor hem op het planboord.

Verder op kwamen ons nog een paar duitsers achter op rijden. Nee nee,geen kettingbotsing, ze kwamen uit Beieren en waren ook de Noordzeeroute aan het fietsen. Nog weer verder een wat vreemd duits sprekende man,die wij weer inhaalde. Bepakt en bezakt en op blote voeten!! Hij had schuimrubber rond zijn pendalen gefabriceerd en kon zo op blote voeten fietsen. Het bleek een siciliaan te zijn en was al drie jaaraan het fietsen. Op deze manier en met al die indrukken ging dat dijkie betrekkelijk snel voorbij. In Zurich ging ieder zijn weg en wij dus naar Harlingen. Daar aangekomen hebben we in trek genomen in een houte villa(zie foto) en hebben we besloten hier een rustdag te nemen. We zijn allebei behoorlijk verbrand en daar willen we voorzichtig mee zijn. Met die zon en tegenwind kan je smeren wat je wilt, maar je verbrand als een wilde. Morgen gaan we Harlingen verkennen en ook is het wasdag, zo heb ik gehoord. De lingerie moet nodig gewassen worden. De vele setjes die onze godelijke lichamen de afgelopen dagen gestreeld hebben verdienen een frisse wasbeurt. Zitten nu op onze veranda te genieten van onze rust. Tot snel, oat moan!! Zoiets was t toch?

Op de derde dag.....

Na een lekker ontbijtje en nog wat inkopen bij de buurtsuper zijn we om 10 uur op pad gegaan. Gelijk vanuit Bergen ga je zo de duinen weer in. Hobbeltje op en hobbeltje af. Alleen zo tussen de bomen met weinig wind viel t toch anders. Ging gelijk lekker bij Groet weer terug naar de zee. Via de Hondsbosschezeew(t)eringwatisielangdijk naar Petten. T was daar een echt stralende dag met de atoomreactor om de hoek. Dus daar ff een terrasje gepakt en wat gegeten. Vandaar gingen we via kruip door sluip door weggetjes al een beetje oversteken naar Sintmaartensvlotbrug en andere vreemde namen. Via de Haukes,nooit van gehoord en Stroe,lag dat vroeger niet op de veluwe? Rare dingen met die gemeentelijke samenvoegingen. Maar enfin, zo zijn we uiteindelijk in Den oever terecht gekomen. Zitten in een B&B hier en dat is een heel leuke. Maar daar later meer over. Zo zie je maar je komt op verrassende plekken terecht. Morgen gaan we de afsluitdijk aanvallen. En heb gehoord dat ie ook heeeeel lang is. We gaan t zien en jullie gaan het weer lezen. Gr Co&Henry P.S. heb gehoord via via dat ook aan de andere zijde van de hut illegale zaag geluiden te horen waren! Persoonlijk heb IK niets gehoord,dus heb m'n bedenkingen.

It's a beautifullday,and no one is gone stop us now.

Wat een rare nacht! Eerst draaide de 'houtzagerij'naast mij over uren, wat een raar gehoor is in een houten trekkershut. Maar gaande weg de nacht werd het daar ook rustig. En toen bij het gloren van de dag,paniek,stress enz. Wat denk je een heuse dopingcontrole!! Naalden,buisjes om t bloed in op te vangen en een potje om in te plassen! De hemocrietwaarde was goed alleen t alcohol percentage was iets te hoog. En ja,toen werd ik wakker. Gelukkig was het allemaal een enge droom geweest. Vanuit de hoek van de 'houtzagerij'kwamen ook weer menselijke geluiden. Dus de dag kon weer beginnen. En wat voor dag, a beautifull day dus. Om 9.10 viel het start schot en storten we ons weer op het glooiende pad door de duinen. We kwamen langs een zendstation van de marine, helemaal in the middle of nowere. Maar wat een mooi weer zonnetje hoog aan de hemel, t kon niet meer stuk. Op ons eerste koffie adres kregen we een teleurstelling te verwerken. We kwamen om vijf voor elf aan en om elf uur ging die toko open, behalve op woensdag dus. Zo jammer! Verder sleurde we ons door de dorre zandvlakte tot we uiteindelijk een tentje vonden. Errug lekker dan zo'n koffie met appelpunt. Na deze stop ging het richting Velsen om daar met de pont over te steken naar Beverwijk. Bij de pont nog maar wat gegeten,want er wachtte ons nog een heuse berg van wel 25mtr!! net na beverwijk. Dus goede voorbereiding is t halve werk, zo dachten wij. Goed de route instructies in de gaten houdend naderde wij de zo gevreesde berg. Na enige tijd maar eens gestopt,hadden we iets gemist?? Nee,het stond er toch echt Kruisberg 25mtr. Ja en dan onstaat er toch verwaring. Berg? Wij hadden niets gezien,vreemd,en we waren er toch al ruim voorbij. 'Zullen we terug rijden?' Nee,laat maar zitten dan. Dan maar niet. We waren vandaag toch al redelijk op de proef gesteld door de wind,dus verder dan maar. Egmond voorbij kregen we toch dan nog de heuvels die we dachten gemist te hebben. Nee,niet die Kruisberg. Maar ze hebben die duinen een 'klein beetje' rommelig weg gelegd. Niet dat je zegt echt vlak en in combinatie met de wind werd het toch nog een nek aan nek gevecht richting Bergen aan zee. Waar we tijdens de finish nogal wat paniek veroorzaakte bij de vele Deutsche leuten die daar massaal waren toe gestroomd. Naar later bleek voor de zee en niet voor ons,dus. Maar helaas door een van die lederhoose kon zelfs de fotofinish geen soelaas bieden. Na een lang gezamenlijk maal hebben we besloten om het maar op een gelijke finish te houden.Vandaag was de etappe 70 kilometer lang. Groetjes Cobie en Henry