Zo, de kop is eraf. Vanmorgen alle spullen aan de fiets gehangen en in alle stilte vertrokken.
Onderweg in Voorburg maar even een terrasje gepikt. Lekker in de zon even de lunch gebruikt. Wat een vakantie gevoel. Bij Scheveningen hebben we de route opgepakt en via het waterwingebied door de duinen richting Katwijk. Wat een rust!1 Het deed ons denken aan vroeger als je achterin het weiland in het gras lag. Je hoorde niets als vogels. Weinig fietsers te zien, wel veel zand. En... als je dacht dat het vlak was? Nou mooi niet, het hobbelt er aardig. Helaas liet de zon ons van af hier een beetje in de steek.Op de boulevard van Katwijk maar weer even wat gedronken en toen weer verder. Hebben in Noordwijk wat boodschapjes gedaan en zijn toen op zoek gegaan naar een slaapplaats. Zitten nu op de camping in een trekkershutje. En kijken uit naar de dag van morgen . Vandaag 55 kilometer gedaan. Voor nu groetjes en tot morgen. Cobie en Henry
Dankzij de voortreffelijke verzorging van de verpleging verloopt het genezingsproces buiten verwachting. Ook de steunbetuigingen doen daar goed aan. Word er helemaal blij van
We hebben besloten om dinsdag morgen te gaan vertrekken. Kunnen we ons goed voor bereiden en alles op gemak inpakken. De proloog van de tour gaat naar Noordwijk een niet te lange etappe zoals gebruikelijke bij bekende tour en vuelta's en giro's. Dit keer geen tijdrit maar een 'wandel'etappe om de beentjes lekker los te rijden. Maar op de tweede dag worden we al geconfronteerd met de eerste berg etappe door de duinen krijgen we een heuse berg, de kruisberg, te verwerken. Gelegen tussen Wijk aan zee en Castricum aan zee met een hoogte van 25mtr!!!word dit de scherprechter van deze etappe. Om vervolgens te finishen in Bergen aan zee. Nou,genoeg gekheid,we hopen er een leuke tour de pays de hollande van te gaan maken. Hopen op goede weersomstandigheden en verder laten we ons verrassen wat er allemaal op ons pad gaan komen. Gaat u ons weer volgen deze tour? Tot snel.
Had ik sinds t weekend al een raar bultje op m'n been/kont, ja,net op t verkeerde plekje dus. Het was dus een steenpuist,zo jammer he! Nou moeders gaf een liefdevolle behandeling met zalfje en een mooie pleister
En ikke op pad met pleisters en zalf en smeren en plakken. Een kleuterklas zou jaloers worden. Maar nu donderdag was t nog niets beter, in tegendeel , t bleef rommelen. Dus vanavond t HAP maar eens gebeld. Mocht ik langs komen joh! Ik daar langs gereden en niks hoor hielp niet. Dus naar binnen. Werd ontvangen door een charmante dame in witte lin.. euh jas. Ze zou wel even kijken,zei ze. Dus op die tafel en daar lig je dan,hulpeloos naar t plafond te kijken. 'Nou,zei ze, t is inderdaad een steenpuist'. Heb je zoiets van dat had ik zelf ook al ontdek,ja. Die begint te knijpen,tranen springen in je ogen,zegt ze; 'dit kan pijnlijk zijn!' Ja,dat had ik ook al gemerkt,half kussen op gevreten,je laat je niet kennen als vent zijnde,toch?
Maar t wilde niet open springen. Staat ze daar ineens met een mes voor m'n neus,crisis! Gaan we doen dan?! Nou ze ging m ff open snijden. Nou weet ik niet hoelang dat mes al in de keuken gebruikt was? Maar na een paar keer heen en weer was t toch voor elkaar. Verbandje er op en een pleister,niet zo'n mooie als van m'n meissie,klaar en mocht weer naar huis. Moest wel 4x per dag in een sodabad gaan zitten en dat was het. En geplaagd door helse pijnen werd ik heen gezonden. Nou hebben wij geen bad en geen kinderbadje,dus waar ga je dan in zitten? Ben ik bij de buren geweest,maar bij hun in de vijver mag dus ook niet. Wat een narigheid.Nou heb ik ook weleens vernomen dat je verdriet en pijn van je af moet schrijven. En... t hellupt joh! Voel me stukken beter,echt! Maar fietsen zit er dus ff niet in. Gaan maandag kijken hoever t genezingsproces gevorderd is en dan zien we verder. Als t half kan gaan we helemaal he. O ja,hoeveel hechtingen ik had? Geen!! Voor nu groeten van mij en de verpleging. We houden u op de hoogte.
Met nog twee weken te gaan zijn we al een beetje aan de voorbereiding begonnen. Fietsen even naar de dokter gebracht voor een check-up enz. Spulletjes al aan het vergaren en klaar leggen. Van training komt niet veel terecht we hebben het allebei best druk zo in de laatste weken. Maar het komt goed,hoor. We gaan rustig aan beginnen. Het zullen waarschijnlijk in het begin niet de afstanden zoals op weg naar Santiago zijn. Maar langzaam opbouwen en vooral genieten van de rust. Een keertje meer stoppen om de spiertjes een beetje rust te geven en de omgeving op te nemen. Ik ben van plan de laptop dit keer mee te nemen en jullie weer op de hoogte te houden van ons wel en wee. Cobie is er ook klaar voor en razend enthousiast. We gaan natuurlijk op plekken komenwaar je normaal niet zo snel komten dat maakt ook nieuwsgierig. Ik hoop mooie foto's te kunnen maken om bij het verhaal te kunnen voegen. Maar eerst nog twee weken onze plicht doen. Tot spoedig op deze site.
Vandaag weer eens op de fiets geklommen. Heerlijk weer.
Lekker door de polder een rondje gemaakt. Even relaxen na een spannende week. Cobie haar moeder ligt in het ziekenhuis en heeft nogal een heftige week achter de rug. Gelukkig gaat het heel langzaam weer de goede kant op. Dus was het even tijd om het hoofd even leeg te maken. We zijn via Waddinxveen en Boskoop door de polders en tussen de boomkwekerijen door naar Alphen a/d rijn gereden. Via Hazerswoude en Moerkapelle zijn we weer op huis aan gepeddeld.We zijn al stiekem aan het oefenen voor de vakantie. Samen hopen we dan de 'Ronde van Nederland via LF routes' te gaan ondernemen. Het is een route die globaal langs de kust en de duitse grens loopt. Hij is +/- 1200 km lang. Of we hem helemaal gaan rijden gaan we nog bekijken. Op het internet hebben we al verschillende verslagen van gelezen en dat maakt nieuwsgierig. Het ziet er allemaal erg leuk uit. We hopen via trekkershutjes en Bed and Breakfast de route te gaan volgen. Hoef de tent niet mee en dat scheelt weer in bagage. In de buurt van Enschede kunnen we dan nog beslissen om daar al richting huis te komen of gewoon het rondje af te maken. Dat is dus wat we van plan zijn nu maar afwachten wat de weergoden voor ons in petto hebben.
Een weekend rit schotland met bloemetjes,altijd leuk toch? Dus even m'n meisje gepolst,ga je mee? Daar had ze wel oren naar. Vrijdag nog wat rommelen in de stad een paar koelcontainers laden met proviand voor een pijpenlegger/booreiland. Het apparaat, de Castoro lei,gaat een pijpleiding leggen tussen Rusland en Noorwegen. Iets speciaals want Discovery Chanel is zelf opnamens wezen maken. Het nam wat meer tijd in beslag,dus werd het nog even spannend. Cobie is op eigen gelegenheid naar de locatie gekomen waar ik de bloemen moest laden. Na de nodige hectiek van het verdelen van de bloemen in de verschilllende auto's konden we vertrekken. Om 20.45 kwamen we in Hoek van Holland. Inchecken en als een speer aan boord. Achteruit de boot op,passen en meten en snel uitstappen,want veel ruimte is er niet tussen de truck's. We hadden geluk,kregen een hut op de kop van t schip. S'morgens konden we lekker rond kijken hoe we de haven binnen liepen. Direct van de boot moesten we bij de douane door de scanner. Denk door m'n vrouw,eerste keer England voor haar en dan kennen ze je nog niet
. Maar ik kreeg haar en de bloemen weer mee,hoor. Op naar het eerste adres, Morecambe aan de oost kust. Dus het land dwars over gestoken via Leeds en Manchester. We kwamen toen over de highest motorway of england,dat ik dat nog mee mag maken. Toch wel 372 mtr of 1221 Feet hoog. Die feet's is wel grappig, In de UK geven ze de bruggen en viaducten aan in Feet en inches. Dus een beetje hoofdrekenen komt goed van pas. 13 Feet en 6 inches gaat wel passen,is ongeveer 4,10 meter. Engelse truck's mogen zelfs 5 mtr hoog zijn, vandaar die bordjes. Van Morecambe moesten we naar Carlisle en heel apart via de service (tankstation langs de snelweg) de motorway verlaten. Daar ging het even fout,zat al even binnen door te rijden toen we een spookrijder tegen kwamen of was ik dat? Het liep goed af en via een pad tussen bomen door kwamen we bij de klant. Vandaar ging het richting Glasgow ons laatste adres. Op een groothandelscentrum,oude bende, gingen de laatste karren er uit. Om 18.30 waren we dus leeg. Hebben wat gegeten en toen de nacht door gebracht in Hotel 'DAF'
. De andere morgen zijn we via Edingburgh langs de oost kust terug gereden naar New Castle on tyne. Een mooie route dicht langs de kust en omdat ze in Schotland niet echt veel motorway hebben,gaat dat erg landelijk. In Newcastle hebben we nog wat rond gekeken in een shoppingmall waar van alles te koop was. Om vier uur konden we de boot op. Een luxe cruise schip waar ook veel toeristen op zitten. S'avonds lekker gegeten in het restaurant waar echt van alles te krijgen is. Toen nog een afzakkertje genomen in de bar met live muziek,altijd lastig. Door problemen met een van de motoren liepen we anderhalf te laat binnen in IJmuiden. wij dus maar even een engels ontbijt genoten,een goed begin van de dag met z'n bacon eggs and beans erg lekker. Het was niet de bedoeling dat ik nog een keer naar Schotland zou gaan. Maar aan het eind van de dag zat ik weer op het bootje. Cobie was inmiddels weer naar huis. Op de boot kwam ik nog een paar oude collega's tegen met wie ik vroeger voor Frans Maas heb gereden.Na al die jaren weer even gezellig een (1
) biertje gedronken. S'morgens in Killingholme geen scanner en kon dus gelijk on the road. Eerste adres lag boven Liverpool. De volgende twee lagen kort in de buurt oa Southport en vandaar weer naar Morecambe en Carlisle. Onderweg nog een klant overgeladen die in Dumfries gelost moest worden maar dat was voor de andere dag. Dus Dumfries gelost en op weg naar de boot,maar door de drukte vanwege de engelse moederdag (14-3) moest ik nog een collega uit de brand helpen. In Gateshead bij Newcastle nog 2 adressen overgeladen. Die moest ik lossen in Stockton on Tees en Middelsborough en toen weer terug naar de Newcastle boot. En weer lekker eten,wat een leven. Deze keer hadden we eenandere boot en een andere band aan boord. De zangeres gaf een goeie immitatie van Tina Turner en het bier verdampte denk ik want die glazen waren zo leeg!! Toen maar weer in m'n waterbed gekropen,echt nog nooit zoveel water onder t bed gehad
Had reeds vernomen dat ik nog een rit naar Fulda in Duitsland kreeg,die moest ik om 23u lossen. S'morgens deed ik de gordijnen open en werd verrast door een witte wereld,houd dat nooit op?!Na een telefoontje met de planning kreeg ik een aantal retourlaad adressen.Op weg naar m'n 2e adres kwam er een busje van de BAG voor me rijden met zo'n licht reclame: 'bitte folgen'. Zo jammer dat die man nou weer geld van me wilde hebben. Werd ik gestraft voor de noeste arbeid die ik had verricht. Hij vond het net te veel,en ik het geen wat ik moest betalen. Maar zoals dat met duitsers gaat je bent er niet zomaar vanaf. Dus toch maar betaald en via nog 2 adressen op weg naar huis waar m'n meisje op me stond tewachten. Buiten die ene duitser dan toch een mooie week gehad en weer veel mooi's gezien.
Druk,rommeligen veel op pad. Soms niet leuk en dat brengt wat stress met zich mee. En dat neem je onwillekeurig mee naar huis. Dat brengt dan ook weer spanning met zich mee. Maar we hebben het weer onder controle. Gaan er weer tegen aan het komt wel weer goed. Dit komende weekend ga ik samen met Cobie naar schotland met bloemen en planten. Dus weer terug naar t begin van m'n carriere. Ik ga daar eens een leuk verhaaltje van maken. Dus binnen kort te verwachten op deze site. Gr Henry
Zo de kop is er weer vanaf. Januari brengt normaal al niet zo veel arbeid mee maar we mogen nog niet echt klagen. Hebben aardig werk alleen meer afwisseling tussen de opdrachtgevers. Dan weer naar Paris en omgeving dan weer in de containers zo blijft het leuk. Alleen die narigheid met de sneeuw en vorst. Niet dat ik een hekel heb om in de sneeuw te rijden. Maarsneeuw is leuk rond de kerst en dan klaar met die bende en op naar het voorjaar. Ikben nuook nog wel eens een avondje thuis en das dan ook wel leuk.Nou vraagt de jongste zich toch al niet meer afwie die man is die het vlees snijd maar het is wel grapig weer eens deel te nemen aan het gezins leven. Na drie weken werken in dit jaar was het ook eens tijd om ff op vakantie te gaan. Samen met Cobie ben ik er lekker een week uit geweest. Had nog weleens een lang weekend gehad in die tijd maar vanaf half juni was het toch een hele ruk. We hebben een week op de rand van de veluwe vertoefd. Een huisje met sauna en restaurant om de hoek, errug fijn. Het weer zat niet zo mee dus van fietsen is niets gekomen. Maar lekker uitslapen en niets doen,het beviel prima. Zaterdag voor we weg gingen zijn we ook nog naar vrienden van Amstel geweest met de vrienden. Was weer super gezellig en de kaarten voor het volgende jaar staan alweer in bestelling. En stiekem kijken we alweer uit naar eind mei. Dan hopen we samen op de fiets te klimmen. Er word veel op het internet gesurften brochures bekeken maar wat en waar het gaat worden is nog niet helemaal duidelijk. Maar fietsen word het zeker. Het is een beetje afhankelijk van het weer. Maar ik hou jullie op de hoogte. Hoop dan ook weer de bekende verhaaltjes te plaatsen. Heb nog niet veel tijd gehad om m'n nieuwe fiets te testen. Maar wat ik er al mee gereden heb is in een woord fantastisch. Rijd als een zonnetje en hoop zo snel mogelijk weer wat kilometers te gaan maken. Maar eerst de kou uit de lucht. Groetjes Henry
