Jawel,er moest weer gewerkt worden. We waren het bijna vergeten. Bij Anthura zaten ze met smart op een goede sorteerder te wachten. Maar de eerste werkdag verliep niet helemaal naar wens. Op de nieuwe lokatie wil het met de nieuwe machine nog niet helemaal lukken. Alle nieuwe dingen moeten goed afgesteld worden. En dat vergt nu eenmaal tijd. Het zal zeker goed komen met de chef-sorteren weer aan het roer. Ook voor mij verliep de eerste werkdag niet erg vlotjes. Om 03.15u gebeurde er iets raars. Of eigenlijk ook weer niet. Die wekker hoorde ik wel vaker de laatste weken. Maar op dit uur!! Nog een beetje verward ging ik om vier uur op pad. Aangekomen op de terminal ging het echt fout. De container die ik moest hebben was niet vrij gesteld!! Zo jammer,he. Ik de planning van de opdrachtgever gebeld,beetje vroeg,maar ach. Hij vroeg niet eens of ik een leuke vakantie had gehad. Hi hi,ook voor hem was het vroeg dus. Het was niet op te lossen. Om acht uur kon hij pas iemand bereiken. Dus ik maar in m'n hemelbed van m'n zweeds arbeidershuisje gekropen. Nou,ff half tien was t opgelost. Mooie tijd om te beginnen. Vandaag heb ikde foto's van Spanje er op gezet. Herinneringen komen weer boven en... een beetje heimwee. Verleden week zaterdag waren de fietsen reeds gearriveerd en vandaag is Henry Wubben z'n stalen ros op komen halen. En ik heb m'n aluminium ros eens lekker vertroeteld. Hij staat er helemaal van te glimmen. Groeten H+H.
Is dat wat! Is de pers ook nog in onze activiteiten geintresseert. Vandaag dus een heus interview met De Heraut gehad. Nini,de vrouw van Henry Wubben had dat voor ons georganiseerd. We werden t hemd van t lijf gevraagt over onze belevenissen onderweg. Tevens werden we met onze Compostelaat op de gevoelige plaat vast gelegen. We zijn benieuwd naar het resultaat van het interview. Hoop t.z.t. een afdrukje van t verhaal op de site te zetten. Verder heb ik vandaag nog wat foto's van frankrijk tot aan de pyreneeen op de site gezet. Op die manier beleef je het weer op nieuw. Het is toch heel apart,als je iemand tegen komt,heb je zoveel te vertellen. Je komt eigenlijk tijd te kort. Hoop zo snel mogelijk ook de foto's van spanje er op te zetten. Gr. Henry Kr.
Jawel,dat was snel. Even overstappen in Madrid en dan sta je weer op Schiphol. Wat een verrassing wie daar allemaal waren gekomen om ons te verwelkomen. We verwachten wel iets, maar je bent toch blij verrast als er zo'n club staat te zwaaien. Geduld moesten ze nog wel even hebben. Voor dat we onze bagage hadden ging er nog wel wat tijd overheen. Een van onze tassen was bij de transfer in Madrid achter gebleven. We bleken niet de enige. Even een formulier in vullen,je weet hoe dat gaat. En de vrouwen (van ons) maar wachten. Eindelijk was het dan zover,langs de douane en dan...... dikke knuffels van vrouw en kinderen,vaders en moeders,neef en nichten,vrienden. Echt te gek!! Inmiddels is het bagage probleem opgelost, rond 19u werden we gebeld en word de tas vanavond nog afgeleverd. In de komende dagen hoop ik jullie van het lang beloofde beeldmateriaal te voorzien. Ast.. Euh tot morgen?! tot snel maar
Heden bereikte ons het nieuws over ons verblijf in Santiago. Ontroerd en nog hevig emotioneel mochten wij de sleutel, voor nog een nacht in ons hotel in ontvangst nemen. Het was namelijk nog een vraagteken waar wij onze laatste nacht door konden brengen. Er werden ons van diverse kanten slaapplaatsen aangeboden, maar je kan niet overal naast gaan liggen, nietwaar! Dus zijn we erg blij dat we zonder te verhuizen nog een nachtje mogen blijven. Een nadeel hier aan is dat we toch weer moesten betalen,zo jammer he!! We vermaken ons nog prima hier, maar de tijd gaat erg traag. Hebben bij de meeste horecaondernemers al afscheid wezen nemen. Vanavond nogde laatste maaltijd en dan vroeg naar bedje toe. Dromen,ieder van zijn meisje die op hem wacht. Adios from spain, asta manana. Los Henriques
15km 8u 15 min. Gelopen he!! Tussen door erg zwaar gehad op de vele terassen. Iedere keer werden we geroepen door Estella! Wie??!! Het spaanse bier natuurlijk! Wie dachten jullie dan? Nee,na al die rustige dagen op de fiets izijn deze dagen vooral zwaar te noemen. Het uit bed en op gang komen valt echt niet mee. En het ontbreken van een lieve vrouwe stem die je wekt. Word iedere keer weer wakker naast zo´n lelijke vent!!! Dat is ons beider gevoel hoor. Je slaat je ogen op en kijkt naast je,NEEEEEEEEEEE he! Zo jammer. Maar de redding is nabij. Deze morgen hebben voor de tweede keer in de Cathedraal gezeten en wat denk je? Deze keer wel het wierrookvat wel zien slingeren. Dus die droom is ook vervuld. Ja,en verder beginnen we erg goede relaties op te bouwen met de plaatselijke horeca. Sommige nodigen ons al uit voor de volgende dag. Alleen jammer dat ze iedere keer met ´La cuenta´(de rekening) voor de neus van de finacieel directeur staan. Wij denken ook dat die liefde dan ook maar van ene kant komt! Het is echter fantastisch weer,dus het kan ons humeur niet deren. Weten nog niet of we morgen ook in de gelegenheid zijn om een bericht te plaatsen. Dit ivm de drukke voorbeidingen voor ons vertrek en wij denken dat we nog een afscheids receptie van de plaatselijke horeca aan- geboden krijgen,hi hi! Dus misschien tot morgen en anders vanuit het ons zo beminde nederland. Adios asta la proxima of groeten en tot de volgende keer. Los Henriques
0,0 kilometers!! Ha ha,is dat ff lekker,joh!! Maar erg vreemd ook. Om 9.50 schrokken we een keer wakker. Best gelopen,ontbijt gemist. Echt raar om nu zo uit bed je zooitjeNIET bij elkaar te moeten rapen. Best relaxed.Hebben de fietsen weer uit de werkkast gemanouvreerd. Best een karwei op zich. Een kast van 2,5mtr bij 1,5mtr,maar ze hebben er in gestaan. Zijn toen oppad gegaan om de fietsen af te geven bij het transportbedrijf. Dan loop je de straat uit en dan komje die en gene weer tegen. Een stel uit Boskoop, een man uit Dedumsvaart die we al eerder gesproken hadden. Het vrouwtje uit Drachten. Het is net een reunie. Iedereen verteld zijn eigen verhaal. Heel veel herkeningvan allemaal. Na dat we de fietsen af gegeven hadden zijn we gaan ontbijten,moest ff gebeuren ivm de zware inspanningen,ha ha. Daarna zijn we naar de Cathedraal gegaan voor de mis,dat zou indrukwekkend moeten zijn ivm het wierrookvat. Maar het blijkt dat er voor betaald moet worden,commercie,dus. Als een organisatie of gezelschap genoeg betaald word het vat door de kerk geslingerd. Het vat is +/- 1,5mtr hoog en word door een paar man aan een lang touw via het plafont door de kerk heen en weer geslingerd. Helaas vandaag dus niet. Maar het is niet allemaal pech en zweten vandaag. Nou,zweten wel een beetje. Sinds vanmorgen doet hier zich een natuur fenomeen voor, jawel de zon!!!!!!! erg fijn. Terrasje hier,terrasje daar,wat een leven! daar hebben we het allemaal voor gedaan. Hoorde vanmiddag van het grote aantal reacties dus we konden niet langer wachten. Heel leuk omdat te lezen. Wij zijn ook bere trots dat we het gehaald hebben. De reacties doen dat gevoel alleen maar groter worden. Vanavond gaan we spaans/chinees eten! we gaan het mee maken wat ze ons voor schotelen. Voor nu Adios y asta manana,Los Henriques
Santiago de Compostella, 50km 3u 30min gemidd 16.5 km.
Ja en dan loop de wekker af! De laatste dag! En dan kijk je uit het raam,regen. Veel hebben we al gezegt; het fenijn zit m in de staart. Nu ook weer dus. Echt wat een weer,met bakken te gelijk kwam het uit de lucht. En het werd een echte beproeving,dat laatste stuk. Iedere keer als het iets lichter werd kregen we toch weer een beetje hoop, maar te vergeefs. Ook deze dag kregen we het. Qua route washet nog ff lekker stoeien die laatste kilometers. Op en af,en door onderhoud aan de weg waren er nogal eens borden verdwenen naar ons idee. Maar we hadden wel een heeeeel mooi straatje om op te fietsen. Uiteindelijk steek je dan de snelweg over en kom je Santiago binnen. Het geeft je toch een goed gevoel,ondanks dat je tot op het bot nat bent. Nog een paar laatste ¨klimmetjes¨ en dan sta je in de stad. Met het binnen rijden hadden we de kathedraal al zien staan, maar als je dan tussen de huizen staat,is ie weg,hoe groot ie ook is! Geen idee waar we waren. met wat heen en weer rijden kom je dan toch dat plein op rijden,en daar sta je dan. Als twee verzopen katten. Een beetje verloren. Je belt naar huis en dat was het dan een beetje, maar we kunnen je niet uit leggen hoe het voor ons aanvoelde toen we daar stonden. Koud,maar bere trots. Het is een heel apart gevoel na 2460 kilometer daar te staan. Dat er een eind is gekomen aan een tocht van 30 dagen. Waarin je veel mensen hebt ontmoet. Zoals Harry uit Spijkenisse,waar we een paar dagen mee op fietsten. Harry heeft zijn tocht ook succesvol voltooid en is inmiddels thuis. En Hilda, een vrouwtje uit Drachten die helemaal alleen op pad was. Gistermiddag kwamen we elkaar weer tegen na een week. Hebben s'avonds samen gegeten. Zij is vanmorgen vroeg vertrokken en werd opgewacht door haar ouders. Ze sprak over ons als ´de Rotterdammers´. Vanmiddag op zoek naar een hotel word je dan ineens aangesproken met: daar zijn de Rotterdammmers. Laten dat nou net de ouders zijn van Hilda. Dat maakt die natte dag dan weer helemaal goed. Al die dingen bij elkaar hebben je hier heen gebracht. Ook hebben we ons Compostelaat op gehaald. En daar kom je dan weer die vier Italianen tegen die we regelmatig tegen kwamen. Inmiddels hebben we residentie in een luxe hotel, zijn we weer schoon,warm en toonbaar aan de rest van de wereld, en gaan we het er eens lekker van nemen. Verder willen we echt iedereen die ons op welke wijze dan ook gesteund hebben,erg bedanken. Het was heel leuk om jullie reacties te lezen. Dat deed de burger soms erg goed. Nogmaals dank daarvoor. En...., niet in de laatste plaats onze hoofdsponsors; onze vrouwen, die al die tijd ons hebben moeten missen,wij hun ook uiteraard. Maar het is geweldig hoe ze zich er doorheen geslagen hebben. We kunnen nie wachteuh om ze een knuffel te geven. Zoals altijd;geduld is een schone zaak! Adios,asta manana(jawel morgen doen we ook verhaaltje,geen olifant gezien nog! Los Henriques
Lekker op het gemak. Nog niet alle kleding was doorg, maar toch op pad. Vandaag iets beter weer. We hebben zelfs de zon nog even gezien, maar toch ook wat regen gehad. Hier en daar ff koffie gedronken. Net toen we onze intrek genomen hadden in de Hostal ging het weer regenen. Maar de fietskleding is nog droog. Kunnen we morgen droog op pad. Want we zijn door de schone fietskleding heen. Morgen dus de laatste etappe en hopen die droog af te leggen. Het is nog 50 km. Het zal vreemd zijn. Na vier en halve week fietsen, maar ook een heel goed gevoel geven daar op het plein voor de kathedraal. We kijken er naar uit. Asta manana. Los Henriques
