Orkney island.

Vandaag (7 juni) zijn we nog een keer gaan varen. Hier vanuit john O'Groats worden rond-reizen georganiseerd op het eiland Orkney. En dat hebben we dus gedaan. Om 9u stapte we aan boord van een voetgangers ferry die ons naar het eiland bracht. Een tocht die zo'n 45 minuten duurt. Daar stond een bus voor ons klaar die ons over het eiland rond reed. Iets wat we normaal niet zo gauw doen zulk soort excursies. Maar voor de gelegenheid maar eens een uitzondering gemaakt.Eenmaal in de bus ging het over de Churchil-barier's richting Kirkwall

Die Churchil-barrier's zijn dammen die tussen de verschillende eilandje, waaruit Orkney bestaat, zijn aan gelegd tijdens de tweede wereld oorlog. Winston Churchil liet die afsluiten om de engelse vloot, die daar zich verstopte voor de duitse U-boten. Eerst werden er schepen in afgezonken,waar je nu nog de resten van ziet. Maar helemaal dicht was het niet. Dat kwam aan het licht toen in de nacht van 13 oktober 1939 de U47 door de barriere brak. Een geluk was dat veel van de schepen naar open zee waren gevaren. Maar de HMS Royal Oak lag in in Scapa Flow. Die was achter gebleven om het radarstation te beschermen. Het schip werd geraakt door 3 torpedeo's en zonk in 13 minuten met 833 matrozen nog aan boord.Toen werd besloten het met beton blokken af te sluiten. Een hels karwei waar in 1942 Italiaanse krijgs- gevangenen voor gebruikt werden. Deze Italianen (1200) waren gevangen genomen in noord afrika. Toen die in januari in Orkney aankwamen werden die dus aan het werk gezet in een temperatuur van net boven het vriespunt. 900000 ton beton werd er voor gebruikt. Een heel indruk wekkend geheel, wat uit vier dammen bestaat. Vandaar uit ging het naar Kirkwall.

De Orkney´s behoorden vroeger aan Noorwegen toe maar zijn in de 15^e eeuw in schotse handen gekomen. En hier in Kirkwall vind je nog een Cathedral waar je nog veel viking en noorse invloeden in terug vind. Die viking overblijfselen kom je over het hele eiland tegen. Via Stromness,de hoofdstad van de Orkney met 7000 inwoners gingen we naar Skara Brae.

Skara Brae zijn overblijfselen van rond 5000 jaar geleden. Ze zijn ontdekt na een zware storm die verschillende woningen hadden bloot gelegd. Heel apart om te zien hoe hun woningen al op een bepaalde manier waren ingericht. Met aparte vertrekken en zelfs stapelbedden. Hoe het zo verborgen kon blijven en waar die bevolking is gebleven weten ze niet precies. Wel weten ze dat gemiddelde leeftijdsverwachting toen niet hoger lag dan 30 jaar. Vandaar uit ging het naar de `Standing stones` van Stennes. Hier heb je een cirkel van stenen staan net als in Stone hengs. Nog 12 stenen staan overeind en er word beweerd dat het oa gebruikt werd om de jaargetijden vast te stellen. Door de stand van de zon konden de mensen toen zien welk jaargetijden het was. Dat is ook bewezen door archeologen. Op de terug weg komen we langs een koepelvormige heuvel met ergens midden in t weiland een `standing stone´. Rond 27 juni, de langste dag in deze omstreken, komt die Stone tussen de ondergaande zon en die koepel te staan. In de koepel zit een opening en vanaf het moment dan ze alle drie, de zon,de ´stone´ en de koepel in een lijn staan, word de binnen kant van de koepel helemaal verlicht door de laatste zonnestralen van die dag. Je moet weten dat hier dan de zon om middernacht onder gaat en rond half 4 al weer op komt. In de winter daar in tegen gaat de zon al om half 4 onder en is rond 9 uur s´morgens weer licht. Op sommige heldere nachten is hier zelfs het noorderlicht te zien. Al met al weer een leuke en leerzame dag gehad, het weer werkte lekker mee. Alhoewel dat er s´morgens niet naar uit zag. En na een lekker boot tochtje waren weer om 19.45 op dat andere eiland,het verenigd koninkrijk,dus.

Damhert in Schotand?!

Jawel,we zijn er nog. Doen van alles en hebben het reuze naar ons zin. Hebben lekker vissie wezen eten in Ullapool. Zo'n typisch schots bar/restaurant was de uitgesproken locatie hier voor. Iets te vroeg voor de keuken kwamen we binnen,dan maar even een pint of lager naar binnen slobberen,altijd vervelend! Maar na de klok van 18u was het dan zover. Eerst lekker soepie en toen de zalm maar voor laten schotelen. En ja, zalm moet zwemmen,niet waar? En m'n meisje ging voor de ribeye. Allebei de hoofdgerechten waren helemaal super. En dan, komt natuurlijk het dessert, blij dat onze vingers er nog aan zitten!! Toen toch nog maar wat calorietjes verbrandt door rustig weer naar de camper te sjokken. Na de klimparty om in het bed te komen viel het nog niet mee om t tweede been ook in t bed te krijgen. Moe maar voldaan vielen we in slaap.

S'morgens werden we wakker en bleek dat er geen stroom was. Das lekker wakker worden? Alles nagekeken en nee,het lag niet aan onze camper. Het bleken er meer te zijn die zonder stroom zaten. Nou, eerst maar eens gedoucht, jawel er was wel warm water. Toen het strijd plan voor de dag besproken. We zijn eerst een stukje naar boven gereden en toen de A 837 op richting Lairg. Een A-weg? Je zou zeggen dat rijd lekker aan. Maar het is dus een single-lane weg met passeerplaatsen. Rijdt niet verkeerd hoor, mooie omgeving, langs kleinere loch's en door bossen. Zitten we lekker te rijden word er opeens op m'n raam getikt! Ik kijk wat verward door het raam en zie een hert naast mee! Ik doe m'n raam open! Zegt dat beest; ff dammen? Je gelooft het niet maar zo stonden we dus in eens oog in oog met een orgineel schots damhert! Je maakt wat mee in die hooglanden? Verder op kwamen we nog oog in oog met een schotse truck! Vraag me nog steeds af wat die daar nou moest in de middel of nowhere. Uiteindelijk kwamen we bij the falls of Shin uit. Dat is een watervalletje waar de zalm tegen op springt. Nou de zalm zwemt niet op zondag,denk. We hebben ze niet gezien. Wel leuke foto's gemaakt,zonder zalm he. Vandaar uit zijn we verder naar het noordwesten gegaan. De A 838 volgend ging het weer over een single-lane weg langs diverse loch's en dat is erg fraai. Het is ongelooflijk hoe weids het daar is. Tussen bergen door en over bruggetjes, je komt er bijna niemand tegen. Dit keer wel twee grote herten gezien en op de foto gezet. Uiteindelijk vonden we het in Durness wel weer mooi voor die dag.

Vanuit Durness zijn we de noordkust gaan volgen. Allemaal single-lane wegen. Het is wel een beetje opletten met de locals daar. Ja,die zijn aan het werk en ik ken dat gevoel wel met zo'n sleurhut of camper met ouwe-van-dagen voor je. Dus ikke iedere keer netjes richting aanwijzertje naar links ff gas eraf en hoppa hij of zij ook weer blij,toch? Verder een mooie route met hier en daar wat zandstrandjes maar vooral toch allemaal rotsen. Via Tongue, Bettyhill(geen famillie van) en Thurso zijn we in John O'Groats beland. Hier heeft de kok, moi, zichzelf maar weereens uitgeleefd. Een fraai stukje culinair vakwerk op een tweepits gasstel, al zeg ik het zelf. Rond 22u is het hier nog vol op licht. Nou leven ze hier toch al een uur vroeger. Maar het is toch raar als je om 22.30 een zonsondergang staat te fotograferen. Wel erg fraaie beelden. Het duurt even maar dan heb je wel wat. Ik laat ze jullie tzt zien.

Schotland part two

Zo,weer een paar dagen verder. Hebben twee nachten in Fort William gestaan. En toen kwam het mooie weer dus. Mooie camping aan de voet van de Ben Nevis,de hoogste berg van het verenigd koninkrijk. Voor ons een ietsie pietsie te hoog. Hij is 4406 meters hoog en een wandelingetje naar de top en terug neemt zo'n 8 uur in beslag. Nou zijn wij gek op beslag maar dan meer voor pannekoeken of om de fish. En laat die fish and chips nou toch best smaken hier. Hadden we wel even verdient. De camping lag 2,5 mijl(4km) buiten het dorp en wij dus ff met de benewagen een tourtje dorp gedaan. Hartstikke leuk,zoals gezegd, mooi weer en een leuk dorp/stadje om even rond te kijken. De terug weg leek ons twee maal zo ver, maar was niet zo. Helemaal naar de kl.... zijn we voor de camper in de luie stoel gevallen. Lekker een glasje wijn er bij,wat is het leven toch mooi.

Vandaag zijn we dus weer vertrokken na de supermarkt nog even geplundert te hebben. De inwendige mens moet soms ook versterkt worden. Vanaf Fort William zijn we naar boven gereden langs Loch lochy en zo'n 8 mijl voor Loch Ness naar het westen gedraaid. Daar ging het richting Kyle of Lochaslh. Je rijd daar door een schitterende omgeving,langs bergen en loch's. Bij iedere bocht zou je willen stoppen om een foto te maken,maar kan je op een foto laten zien hoe mooi het is. Je kan indrukken laten zien,maar je mist het geheel van het landschap. Net voor kyle of lochaslh zijn we een zogenaamd toeristische route opgedraaid. We hadden gelezen dat dat nogal auto's met caravans,dus wij ff kijken,toch? Nou, het ging stevig om hoog dat wel. En uiteindelijk word het ook wel een beetje smalletjes, maar verder niks aan de zeis. Door het dal van Glen Carron ging het weer noordoostwaarts, wat een ruimte en rust. Meeslingerend met een riviertje en een spoorlijntje is het onvoorstelbaar wat een ruimte en natuur. Aan het eind die A832 zijn we dan richting Ullapool gegaan. Ullapool is een havenstadje met nog een klein beetje visserij. Daar staan we nu met het grill richting water op de camping. Strand hebben ze hier niet, alleen maar kiezels en keien. Maar dat geeft niet, heb m'n zwembroek en m'n emmertje en scheppie toch thuis gelaten.

De eerste dagen Schotland.

De aankomst in Hull was echt engels zullen we maar zeggen,regen!! Maar dat weet in dit land. Na het gebruikelijk gewring om van de boot te komen en langs de douane, konden we dan op pad. Even door Hull gereden om nog wat boodschapjes te doen en dan op naar.... Schotland.Eerst met de grote stroom mee en dan lekker binnen door. Van die typische dorpjes en heuvel op en heuvel op. Het werd zo waar nog droog ook. En echt binnen door rijden hoor. Soms dachten we dat we bij de Farmer t erf op zouden rijden. Uiteindelijk kom je dan toch weer op de motorway en zo kwamen we al snel via Penrith en Carlisle in Gretna uit. Hier hadden we onze eerste nacht gepland. Gretna is bekend van zijn blacksmith's en in een oude smidse kan er nog gehuwd worden. Het was een eenvoudige camping,maar met goed sanitair en aardige eigenaar. Lekker stil,dus buiten gewoon geslapen, wat een rust.

De volgende dag kon onze schotse excursie echt beginnen. Eerst zijn we bij de Sweethaert Abby wezen kijken. Het zijn de overblijfselen van een oude kerk maar wel heel apart. Het zijn eigenlijk de buiten muren en de klokkentoren die er nog staan. Binnen in de kerk groeit nu gras, maar dat word zo netjes bijgehouden dat je denkt dat er een groen tapijt ligt.Vandaar zijn we via Dumfries verder naar het noorden gereden. Het Drumlanrig Castle was de volgende stop. Het kasteel is opgebouwd uit roze zandsteen. Het is gebouwd in opdracht van de eerste Duke of Queensberry.Rond het Kasteel bevind zich grote tuin waar in vroeger ook nog een waterval zat.Daar buiten bevinden zich grote bossen en valleien waarin zich verschillende boerderijen bevinden. Vooral schapen vind men op die boerderijen. Op weg naar het Castle waren we nog even getuige van het drijven van de schapen, compleet met bordercollie's. Dat heb je als je eens verkeerd rijd,kom zoiets toch maar even tegen. We hebben ook een rondleiding gedaan door het Castle. Een oudere man leid je rond door de gangen en kamers en verteld het een en ander over het Castle en de familie. Best interessant want zo kom je te weten dat ze bijna ingetrouwd waren in de Windsor familie, de huidige Koninklijke familie dus.De nakomelingen van The Queen zijn nog regelmatige gasten op het kasteel. Ondermeer voor de country fair die elk jaar plaats vind. Ook vertoeven er nog al eens prominente gasten en de bekendste voor ons was ene Lance Armstrong. Verder vind je er heeeeel veel schilderijen. En niet de minste hoor, onder andere van Leonardo da Vinci en een echte Rembrandt.De manier waarop die man het allemaal vertelde en de reacties van de engelse en schotse bezoekers maakte het een vermakelijk schouwspel. Het was het bezoek zeker waard. Vandaar zijn we richting Loch Lomond gereden. Waar wij nu met,ons kasteeltje, aan de oever van het Loch staan. Te wachten, op de zon ;)

We zijn er klaar voor.

Het is dan zover. Gisteren en vandaag onze spulletjes in de camper gedaan. Nog een heel karwei,heb ik dit heb ik dat,o ja! dat moeten we ook niet vergeten. En nu, zo'n twee uur voor ons vertrek, denken we dat we alles bij ons hebben. Ook aan de thuisblijver moest gedacht worden, dus de vriezer zit stampvol,je kan dat arme kind toch niet laten verhongeren. Maar goed,we zijn er klaar voor. Straks op gemak naar de boot en dan terwijl de glofjes zachtjes tegen ons bootje kabbelen drijven we richting het verenigd koninkrijk. Heb gehoord dat er niet meer geroeid word dus das ook al een hele geruststelling. Komen we morgen lekker uitgerust de klep afrijden en kan het avontuur beginnen. Heb nog foto van rijdend huis geplaatst.Tot de volgende.

One week to go

Nog 1 week werken en dan is het zo ver. Gaan we dus eens lekker genieten van de vakantie. Op zondag avond monsteren we aan op de boot naar het verenigd koninkrijk. Om in Hull het eiland te betreden en vandaar uit naar Scotland door te stomen. Via York gaan we richting Carlisle naar de andere kant van England om daar Schotland binnen te trekken. Dit omdat ze daar allemaal links rijden en wij toch het gevoelwillen hebben dat we een beetje rechts aan kunnen houden. Dus we gaan rechtom het rondje doen,nou ja rondje. Eigenlijk weten we,uit wel ingelichte bronnen,dat we tijd te kort gaan komen. Gisteren bereikte ons het bericht dat op IJsland weer een vulkaan uitgebarsten is,dus nemen we een stofdoek extra mee. Vanaf dinsdag kan de aswolk Schotland bereiken. Ook bereikte ons het goede bericht dat het er toch ook wel eens kan regenen de komende week,misschien hebben we dus geluk dat het alweer schoon gespoeld is. Hebben we die stofdoek dus misschien helemaal niet nodig! Zelf zien we de weersverwachting op lange termijn wel zonnig in. Volgens die verwachting gaat het dievolgende week beter worden. Ach,we gaan het wel zien. We hebben ons bedje bij ons in ons paleisje op wielen, dus don't worry be happy. We kijken er met plezier naar uit. Het zal anders zijn als wat we gewent waren in frankrijk. Maar met die mooie natuur daar zullen we ons zeker goed gaan vermaken. Of ik jullie regelmatig op de hoogte kan houden weet ik niet precies,hangt een beetje af van de internet mogelijkheden. Maar nu eerst nog ff werken en komend weekend de camper laden en dan op pad.

Naar de spaanse zon.

Nee,dit keer niet op de fiets. M'n meisje had een lang weekend gekregen en.... ikke mocht mee. Best gelopen,dus. Vrijdag morgen 3u45 ging het allemaal van start. Op naar Schiphol,auto geparkeerd en ons in het strijdgewoel gestort. Hadden al on-line de ticket's geregeld,dus dat scheelde al een slok op een borrel. Bij de douane werden er nog wat 'onregelmatigheden' geconstateerd. Beetje jammer,hij had beter boeven kunnen gaan vangen. Maar uiteindelijk toch in t vliegtuig beland. Op naar de zon. Na twee uur en een kwartier hadden we touch-down op Barajas bij Madrid. Eerst maar eens wat eten alvorens we ons op het Metro-gebeuren zouden storten. Nou,dat was ff kijken en zoeken joh, maar het kwam goed. We doken de ondergrondse in om 45 minuten later weer het daglicht te aanschouwen. En,caramba,dat was erg goed. Het was in de metro al lekker warm en dus hadden we de jassen al in de tassen gestopt, maar dit overtrof onze stoutste verwachtingen. Het was echt super weer. Vanaf de roltrap van de metro was het nog 200mtr en daar stonden we al voor het hotel. Na het inchecken de kamer opgezocht en daar moesten we alle emoties toch even verwerken. Ja,wat doe je dan? Je gooit je tas in een hoek en vleit je 'even' op bed. En we moeten zeggen: een erg tevreden gevoel maakt zich dan meester van je. Gezien onze leeftijd vielen de oogjes ff dicht, maar na een uurtje of twee waren we er weer helemaal bij hoor. Rap onder de douche gesprongen en op naar een restaurante. Heerlijk, om half negen s'avonds op een terras,met een goed glas vino even zalig zitten eten. Na nog wat rond gekeken te hebben,nog even de kaart van Madrid bestudeert voor de dag van morgen.

De tweede dag eerst ontbeten in het hotel en toen op pad. Heerlijk relaxed door straatjes slenteren. Eerst nog aan de koffie gezeten,maar dat werd al rap een vinootje natuurlijk. Eris niets mooier dan vanaf het terras naar de mensen menigte te kijken. Soms werden we uit onze droom gehaald door weer zo'n muziekant met een viool of trekzak,beetje jammer. Maar ach,dat heeft toch ook wel weer wat. Uiteindelijk op het Plaza de Mayor terecht gekomen. Geinig pleintje,met zo'n ouwe knakker op een paard in het midden. We hadden ook iets over Mercado's gelezen,soort overdekte markten. Die moesten ook bezocht worden natuurlijk. De eerste was meer een soort eetstalletjes markt, heel leuk en allemaal lekkere dingen. De bekende jamon's hingen er mannetje aan mannetje, maar ook veel vis was er te vinden en tapas en allehande lekkernijen. Vandaar naar een meer markt achtige Mercado gewandeld. Van die echte slagerijen,viswinkels en groenteboertjes. Allemaal overdekt,heel apart. Lopen we daar tussen door te struinen,hoor ik ineens iemand met een spaans accent zeggen; dat is toch Cobie? Jawel, zo heet ze. Het was een spaanse dierenarts die bij Cobie op de zaak weleens komt keuren. Heb ik ff een beroemde vrouw,word zomaar herkend in het buitenland! Ik wist het niet! Na wat gebabbeld te hebben gingen we weer verder. Je kijkt er je ogen uit en.... je krijgt er honger van. Dus maar ff terrasje doen,toch. Naar goed spaans gebruik deden wij ook een siesta om s'avonds toch weer gemotiveerd op restaurante te gaan natuurlijk. Dit keer gingen we op sjiek en lieten ons trakteren op een verrukkelijke gazpatcho vooraf en een niet te vervoeren grote solomillo, heerlijk stuk mals vlees. Hetgeen werd weggespoeld met goddelijke spaanse vino's. O,o,o, wat een leven. Als postre,nagerecht,lieten we en tarte de santiago met ijs en spuitsneeuw aantreden. Het geheel werd afgemaakt met een lekkere carrajillo. Na dat lekkers was weer tijd om de derde verdieping van het hotel op te zoeken,goh wat waren we blij met de lift daar.

De zondag is bijuitstek een dag om een park te bezoeken. Het Retiro-park in Madrid is daar heel geschikt voor. Alvorens het park te betreden brachten we nog een bezoek aan het Museo Naval, waar de spaanse scheepvaart tentoongesteld word. Er hangt onder andere een grote kaart van alle ontdekkingsreizen van de spanjaarden. En een kaart van een van de drie kapitein's die met Columbus meevoeren naar america. Toch knap zonder tomtommetje,nietwaar? Toen het park maar eens in gewandeld. Heel apart,het is er een drukte van jawelste. Poppekasten voor de kleintjes en muzikanten die hun deuntjes spelen. Een hele asfaltstrook voor de rolschaatsers. Allemaal erg leuk en relaxed. Vanuit het park weer terug gewandeld via de Porte de Alcala en langs het beeld van Neptune die in een groot fontein op een rotonde de Via de Alcala staat af te turen. Het was een hele wandeling en de beentjes begonnen behoorlijk te protesteren. Dus,siesta!!! Die avond hebben we nog heerlijk op het terras beneden bij het hotel ons galgenmaal gebruikt. Weer lekker vino-tje erbij en met een goed gevuld buikje op tijd voor de laatste keer ons hotelkamertje op gezocht. De andere morgen was het weer vroeg dag om met weemoed de terug reis te aanvaarden. Met heel veel plezier denken we hier aan terug. Madrid,we komen zeker een keer terug! (foto's volgen)

Op een zonnige zaterdag,wat doe je dan?

Nou heb ik altijd al filmster willen worden,maar in Hollywood zitten ze nog steeds te slapen. Dus dan neem je het heft zelf in handenOke ik had ook liever met Natali Imbruglia of Meg Ryan opgetreden,maar die hadden vrij vandaag. Het werd dus ik en de truck of de truck en ik. Maar goed heb 2 filmpjes gemaakt over de LZV waar ik mee rij. Over het aankoppelen en het keren in een zijstraat(dus toch een vrouwtje inde film? zij-straat?) Hoop dat jullie een idee krijgen waar ik me doordeweeks mee bezig houd.